De MASO Stuurwiel Bureau: Een Onderzoek naar de Tafel die de Auto Binnendrong

De Aanleiding

In de zomer van 1987 weigerde mijn grootvader voor het laatst staand te eten. Hij beschouwde het nuttigen van voedsel in verticale houding als een vorm van haast, en haast als een vorm van karakterzwakte. Een mens, zo meende hij, behoort te zitten aan een tafel, en een tafel behoort te staan op een vloer, in een gebouw, met een dak erboven. Deze hiërarchie was voor hem geen mening maar een natuurwet, vergelijkbaar met de zwaartekracht of de onvermijdelijkheid van regen op zaterdagen.

Het is tegen deze achtergrond dat ik genoodzaakt ben verslag te doen van een voorwerp dat de bovengenoemde natuurwet stilzwijgend, maar volledig, ondermijnt.

Een Vlak Waar Geen Vlak Hoort

De MASO Stuurwiel Bureau is, in essentie, een tafel die heeft besloten in een auto te wonen. Het betreft een kunststof blad dat men over het stuurwiel klemt, waarna het zich aandient als werkoppervlak voor een laptop, een tablet, of — volgens de verpakking — "een notebook". De ontdekking dwong mij tot een fundamentele herziening van een aanname die ik decennialang voor vanzelfsprekend had gehouden: ik meende altijd dat de afwezigheid van een tafel in mijn auto een ontwerpkeuze was. Het bleek een gebrek.

Bij de eerste montage constateerde ik dat het blad exact zevenentwintig seconden vergde om op het stuur te bevestigen, en daarna onwankelbaar bleef tot het precieze moment waarop ik er iets op legde.

Technische Specificaties

Het blad meet voldoende om een laptop te dragen en onvoldoende om de vraag te beantwoorden waarom men een laptop in een geparkeerde auto zou bedienen. Het draagvermogen wordt door de fabrikant niet vermeld, hetgeen ik interpreteer als een uiting van vertrouwen dan wel van berusting. Het materiaal is glad, koel, en geeft bij aanraking de indruk dat het zelf ook liever ergens anders was geweest. De verpakking vermeldt geschiktheid voor een specifiek automerk, alsof het product vermoedt dat het in dergelijke voertuigen het minst zal opvallen.

Ik heb het instrument getest gedurende een werkdag van drie uur en eenenveertig minuten, gezeten op de oprit, in een stilstaand voertuig, met uitzicht op mijn eigen voordeur, die zich op elf meter afstand bevond en achter welke zich een volwaardige, onbezette tafel bevond.

Het Veldonderzoek

Mijn collega Dennis bekeek het geheel zonder zijn jas uit te trekken. "Je hebt dus een bureau gekocht voor de enige kamer in je huis die kan rijden," zei hij, en verliet vervolgens het pand zonder verdere toelichting. Drie dagen later vroeg hij of hij het "een weekendje mocht lenen". Hij gaf geen reden. Ik heb er ook niet naar gevraagd.

Mijn schoonmoeder Riet, zevenenzestig, begreep het instrument niet, maar herkende het wel. "Dat had neef Herman ook," zei ze, "een tafeltje in de Opel Kadett, maar dan voor de thermoskan." Zij vergeleek het blad achtereenvolgens met een strijkplank, met een dienblad uit een ziekenhuis, en met "dat ding van buurvrouw Corry, dat aan de verwarming hing in de gang". Na zeven minuten verklaarde zij dat zij het zelf "wel handig zou vinden voor de puzzel", en nam het mee naar de keukentafel, alwaar het zijn enige geslaagde toepassing van die dag beleefde: liggend op een echte tafel.

Op dat moment verscheen mijn zoon Bas, zeventien, in de deuropening. Hij keek naar de auto, naar het blad, naar mij. "Papa gaat het wel?" zei hij. Hij verdween daarna en is sindsdien niet meer op het onderwerp teruggekomen.

Een Logische Gevolgtrekking

Uit dit alles trek ik een conclusie die naar mijn overtuiging voor de gehele mensheid geldt: niemand heeft ooit een tafel tekortgekomen in een auto, omdat auto's per definitie geparkeerd worden in de nabijheid van gebouwen, en gebouwen tafels bevatten. De behoefte die dit product vervult bestaat uitsluitend bij mensen die de geringe afstand tussen de oprit en de eigen voordeur — in mijn geval elf meter — om redenen die het product niet kan oplossen, niet langer wensen af te leggen.

Conclusie en Nutteloosheidsscore

Het blad functioneert. Het klemt, het draagt, het wankelt nauwelijks. Het probleem is niet het product. Het probleem is de man die op een dinsdag om kwart over twaalf besloot zijn boterham te eten in een stilstaande auto, met zijn voordeur in zicht, omdat het daarbinnen op dat moment net iets te veel mens bevatte.

Ik ken voor de MASO Stuurwiel Bureau precies één toepassing — werken in een geparkeerd voertuig — en die toepassing telt niet, omdat zij geen oplossing is maar een symptoom.

Nutteloosheidsscore: vier van de vijf sterren. Vrijwel nutteloos. Eén obscure toepassing gevonden, maar die telt niet.