De LTFIOON Automatische Haarvlechtmachine: Een Onderzoek naar de Delegatie van het Vlechten

In de zomer van 2014 heeft de redactie zevenenveertig minuten besteed aan het ontwarren van een tuinslang die zichzelf gedurende de winter tot één vaste, ondoordringbare knoop had georganiseerd. De slang is uiteindelijk doorgeknipt. De conclusie die wij toen noteerden — dat elk flexibel object dat lang genoeg aan zichzelf wordt overgelaten uiteindelijk in de knoop raakt — hebben wij als vaststaand beschouwd en in een la gelegd.

Twaalf jaar later is die la weer opengegaan.

De Ontdekking

De LTFIOON 3-in-1 Automatische Haarvlechtmachine belooft de systematische omkering van dit verval. Het apparaat neemt losse haren en organiseert ze — niet tot een willekeurige knoop, maar tot een vlecht: de enige knoop die de mensheid vrijwillig accepteert, betaalt en fotografeert. Twee roterende haakjes, aangedreven door twee AA-batterijen, nemen de eeuwenoude handeling van het vlechten over en voeren haar uit met de onverstoorbaarheid van een mechanisme dat niet weet wat het doet.

Wij hebben het apparaat op de eerste dag drieëntwintig keer aangezet. Bij elke poging werd een streng van naar schatting tweehonderd haren in de twee haakjes geklemd, waarna de motor gedurende gemiddeld elf seconden roteerde met een snelheid die wij, bij gebrek aan meetapparatuur, hebben vastgesteld op "sneller dan verstandig". De resulterende vlecht mat 7,4 centimeter. Van die 7,4 centimeter was 2,1 centimeter een vlecht. De overige 5,3 centimeter was de tuinslang uit 2014.

Het Bezoek van Riet

Riet (67) kwam op de tweede dag langs met een pot zelfgemaakte appelmoes en de mededeling dat het bij de buren "de hele nacht licht was geweest". Zij trof de redactie aan met een klein roze-wit apparaat dat zich in het eigen haar had vastgedraaid.

"Dat deden wij vroeger met de handen," zei Riet. "Mijn zus Corry vlocht het haar van de hele straat op de stoep, voor een cent per vlecht. Die had daar geen machine voor nodig, die had daar háár voor nodig, en tijd, en een straat." Zij zweeg vier seconden. "De straat is er nog. De cent niet meer."

Riet heeft het apparaat vervolgens overgenomen, negen minuten bestudeerd, en gevraagd of zij het mocht meenemen "voor als de kleindochter komt". De kleindochter is elf en woont in Groningen. Riet ziet haar met de kerst.

Technische Specificaties

Materiaal: kunststof, roze en wit, met de esthetiek van een voorwerp dat weet dat het cadeau gegeven zal worden en nooit een tweede keer. Aandrijving: twee AA-batterijen, niet meegeleverd, waarmee de fabrikant de eerste teleurstelling elegant naar het moment van uitpakken verplaatst. Rotatierichting: één. Er is geen tegenrichting. Wat is gevlochten, kan door het apparaat niet worden ontvlochten; daarvoor bestaan uitsluitend de vingers, de schaar en de aanvaarding.

Meegeleverde accessoires: kralen, elastiekjes en clips in aantallen die suggereren dat het vlechten het begin van een langere ambitie is. Gewicht: gering. Geluidsniveau tijdens gebruik: dat van een klein huishoudelijk apparaat dat ergens spijt van heeft.

Rechtbankverklaring

Dennis passeerde op dag vier het bureau, keek zeven seconden naar de streng haar die zich strak rond de behuizing had gewikkeld, en zei: "Het vlecht zichzelf erin, niet eruit."

Hij is daarna weggelopen zonder verdere toelichting en die dag niet meer gezien. Op dag zes ontbrak het apparaat. Op dag zeven lag het terug op het bureau, met één vreemde, donkere haar in het mechanisme die aantoonbaar niet van iemand op de redactie was.

De Bredere Implicatie

Het onderzoek heeft ons tot een conclusie gebracht die het apparaat overstijgt. Het vlechten is nooit een technische handeling geweest. Het is de reden dat één mens dertig minuten lang de handen in het haar van een ander legt zonder dat daar een noodgeval aan ten grondslag ligt. Het is nabijheid, vermomd als kapsel.

Door die dertig minuten te comprimeren tot elf seconden lost het apparaat niet het vlechten op, maar de nabijheid. Het beantwoordt een vraag die niemand had gesteld — "kan dit sneller en alleen?" — en het antwoord, ja, is precies zo verdrietig als het klinkt. De machine werkt het best bij de mens die niemand heeft om het haar van te vlechten, en dat is exact de mens die haar heeft gekocht.

Het Oordeel

Bas verscheen op dag negen in de deuropening. Hij is zeventien. Hij keek naar zijn vader, die op de rand van de bank zat met een roze apparaat dat vastzat in zijn eigen achterhoofd, en zei: "Papa gaat het wel?"

Hij is daarna verdwenen.

Wij kennen de LTFIOON Automatische Haarvlechtmachine vier van de vijf sterren toe op de nutteloosheidsschaal. De onttrekking van één ster is uitsluitend te wijten aan het feit dat het apparaat, na correctie met de vingers, de schaar en veertien minuten, daadwerkelijk een vlecht produceert — een obscure toepassing die wij tegen onze wil hebben moeten erkennen. Het apparaat vlecht. Het vlecht sneller dan de mens, en het vlecht alleen, en het heeft daar niemand voor nodig. Het probleem is niet het apparaat. Het probleem is dat het precies doet wat wij hadden gehoopt niet nodig te hebben.