De Aoneky Parapluhoed: Een Onderzoek naar de Vrijgekomen Handen

Er bestaat in de Nederlandse volkshuishouding een moment dat zich onttrekt aan iedere vorm van administratie: het moment waarop iemand met twee volle handen bij een dichte achterdeur staat en het begint te regenen. Dit moment is nooit gemeten. Er is geen instituut dat het bijhoudt. De redactie heeft er drie jaar over gecorrespondeerd met instanties die niet terugschreven.

In die stilte verscheen de Aoneky Winddichte Hoofd Paraplu Hoed.

Het product is een paraplu van zesendertig inch die niet in de hand wordt gehouden, maar op het hoofd wordt gedragen. Het spant zich boven de schedel als een klein, particulier dak. De handen komen vrij. De hypothese van de fabrikant is helder en, in wetenschappelijke zin, moedig: de mens heeft geen paraplu nodig, de mens heeft een hoofd nodig dat regen afstoot.

Methode

Het onderzoek vond plaats in een achtertuin van vier bij zes meter, bij een gemeten neerslagintensiteit die de redactie kwalificeert als "aanwezig". De hoed werd bevestigd volgens de meegeleverde instructie, die uit vier stappen bestaat waarvan er drie identiek zijn.

De constructie zit vast met een verstelbare hoofdband. Deze band drukt met eenentwintig gram per vierkante centimeter op de slapen. Dat is niet pijnlijk. Het is iets anders. Het is de constante, vriendelijke herinnering dat er iets op je hoofd staat.

Na vier minuten en veertien seconden trad het effect in werking dat de redactie sindsdien intern het Zwitserse Gevoel noemt: het besef dat men volledig neutraal is geworden. Men staat in de regen. Men wordt niet nat. Men doet niets. Men is nergens naar onderweg. De handen zijn vrij, maar er is niets om vast te houden.

Dat is het probleem dat dit product oplost én creëert. De vrijheid van de handen veronderstelt dat er iets is dat die handen zouden willen doen. Bij de redactie was daar geen sprake van.

Waarnemingen ter plaatse

Dennis kwam kijken, keek zeven seconden, zei "je lijkt op een lamp", en vertrok. Hij is die middag niet meer gezien. Drie dagen later vroeg hij per bericht of hij de hoed "een weekendje kon lenen, voor iets". Hij heeft niet toegelicht wat.

Riet stond in de deuropening van de keuken en verklaarde dat haar neef Herman in 1987 exact hetzelfde ding had, maar dan van hout, en dat het toen gewoon een parasol heette. Zij wees erop dat mensen vroeger niet zo bang waren voor water. Vervolgens vroeg zij of zij het "even mocht proberen", en droeg de parapluhoed daarna eenendertig minuten aaneengesloten, ook binnen, ook aan tafel, ook tijdens de koffie. Zij noemde het "wel rustig".

Bas verscheen in de deuropening, keek naar zijn vader die roerloos in de regen stond onder een zilveren koepel, en zei: "Papa gaat het wel?" Hij verdween voor er geantwoord kon worden.

Technische Specificaties

Diameter koepel: 91,4 centimeter. Gewicht: 240 gram, waarvan naar schatting 190 gram symbolisch. Materiaal: polyester met winddichte ventilatiesplit, waardoor de wind door de hoed heen kan in plaats van eronder — een oplossing die functioneert, en die daarmee de enige onbetwiste overwinning van dit product vormt. Opvouwbaar tot 34 centimeter. Kleur: opgewaardeerd zilver. De redactie heeft niet kunnen achterhalen wat het niet-opgewaardeerde zilver was.

Effectieve droge zone: het hoofd, de schouders, en een cirkel op de grond waar niemand staat.

Universele conclusie uit een lokaal incident

Op basis van dit onderzoek stelt de redactie het volgende vast, en zij stelt dit met vertrouwen: de mensheid heeft de paraplu niet uitgevonden om droog te blijven. De mensheid heeft de paraplu uitgevonden om iets vast te houden. Het vasthouden was het doel. Het droog blijven was een bijproduct waar wij ons vervolgens driehonderd jaar achter hebben verscholen.

De Aoneky ontneemt ons dat excuus. Hij houdt ons droog en geeft ons onze handen terug, en dan staan wij daar, in onze eigen tuin, met twee lege handen onder een klein zilveren dak, en er is niemand die ons opdracht geeft.

Nutteloosheidsscore: 4 uit 5

Er is één toepassing gevonden. Bij het schoonmaken van de goot, met beide handen aan de ladder, bleek de hoed feitelijk nuttig. Deze bevinding is genoteerd en telt niet mee.

Het product werkt. De koepel houdt de regen tegen, de band houdt de koepel tegen, de ventilatiesplit houdt de wind tegen. Alles in deze constructie houdt iets tegen. Er is precies één element dat niets tegenhoudt, en dat element stond eenenvijftig minuten stil in een tuin van vier bij zes meter zonder een reden te bedenken om naar binnen te gaan.

Het probleem is niet de hoed. Het probleem is de leegte die zichtbaar wordt zodra je handen vrij zijn.