Easy Bananas Slicer — Wetenschappelijk Onderzoek naar de Noodzaak van Gesegmenteerde Banaan

Een Inleidende Observatie die Niets met het Product te Maken Heeft

In het voorjaar van 1987 publiceerde de Zwitserse ergonoom Karl-Heinz Brünner een paper met de bescheiden maar veelbetekenende titel: "Over de Relatie tussen Menselijke Vingers en de Producten die Wij Ontwerpen om Vingers Overbodig te Maken." Het document besloeg achthonderd en twee pagina's en werd gepubliceerd in een vakblad waarvan de enige abonnee op dit moment vermoedelijk de hoofdredacteur zelf is. De kernstelling luidde: de menselijke vinger is technisch gezien nog steeds het meest efficiënte snijgereedschap dat de evolutie heeft voortgebracht, mits de gebruiker zijn verwachtingen bijstelt.

Ik dacht hier niet aan toen ik de Easy Bananas Slicer — Pack van 2 bestelde via Amazon.nl voor de prijs van zestien euro en zeventien cent. Maar ik denk er nu aan. Vrijwel constant.

Wetenschappelijke Introductie van het Instrument

De Easy Bananas Slicer is een tweedelig polymeer keukensysteem, specifiek gekalibreerd voor het doorsnijden van de vrucht Musa acuminata — de eetbare banaan — in gelijkmatige segmenten van geschatte zeventien millimeter dikte. Het product arriveert in een verpakking die, naar mijn nauwkeurige meting, voor drieëntachtig procent bestaat uit gecomprimeerde lucht — een volumepercentage dat ik heb bepaald met behulp van een liniaal, een notitieboekje en een gezonde portie stille wanhoop.

Het instrument zelf bestaat uit een halfrond frame van verhard plastic, voorzien van negen theoretische snijposities. Ik gebruik het woord "theoretisch" omdat twee ervan bij eerste contact met de banaan onmiddellijk van mening veranderden over hun structurele roeping. De eerste slicer bezweek na precies negenendertig seconden gebruik. Dit is niet mijn inschatting — ik heb de tijd gemeten. De tweede slicer bevindt zich in een gesloten la en wacht op een toekomst die ik haar nog niet heb beloofd.

Dennis onderzoekt het apparaat

Mijn collega Dennis bekeek het instrument gedurende twee minuten en zeventien seconden in volledige stilte. Vervolgens vroeg hij of hij een banaan kon lenen. Niet het apparaat. Een banaan.

Hij is sindsdien niet meer teruggekomen.

Technische Specificaties

Riet overweegt de aanschaf

Mijn schoonmoeder Riet — 67 jaar, Velp, jarenlang abonnee op de Libelle — arriveerde vrijdagmiddag om precies kwart over drie. Zij bekeek de slicer zeven seconden lang, draaide hem om, bekeek hem opnieuw en verklaarde dat haar buurvrouw Corry vroeger ook altijd bananen at, maar dan gewoon zo. Ze vroeg of het apparaat ook voor komkommers werkt.

Ik legde uit dat het instrument uitsluitend voor bananen is ontworpen. Riet vond dit een bijzonder aantrekkelijk kenmerk en vroeg het product te mogen houden, "voor Herman." Herman is haar neef. Hij is 71 jaar oud en eet dagelijks een banaan.

Ik heb haar de tweede slicer meegegeven. Die slicer is nu van Herman. Herman snijdt zijn bananen vermoedelijk al zijn hele leven met een mes en zal dit apparaat beschouwen als een belediging of als een geschenk, al naar gelang zijn stemming op dat moment.

Een Universele Conclusie op basis van Persoonlijke Observatie

Uit dit onderzoek kan worden geconcludeerd dat de mens, zodra hij beschikt over een gespecialiseerd instrument voor een taak die hij zijn hele leven probleemloos handmatig heeft verricht, onmiddellijk vergeet hoe die taak zonder instrument werd uitgevoerd. Dit geldt niet uitsluitend voor het snijden van bananen. Dit geldt voor alles. Dit is het mechanisme waarmee beschavingen langzaam ophouden te bestaan.

Bas

Bas stond in de deuropening. Hij zei: "Papa dat is toch gewoon een plastic ding voor een banaan."

Hij heeft gelijk. Dit vind ik het moeilijkst.

Eindoordeel — Nutteloosheidscore: 4 van 5 Sterren

Vier sterren. Niet vijf, omdat het instrument technisch gezien één specifieke taak kan uitvoeren — het snijden van een banaan van precies het juiste formaat, onder precies de juiste omstandigheden, uitgevoerd door iemand met precies de juiste hoeveelheid geduld en teleurstellingstoleratie. Dat dit mogelijk is, is een feit. Dat ik dit feit heb geverifieerd via drie bananen van het verkeerde formaat, één banaan die te krom was voor het frame, en één slicer die zijn mening hierover na negenendertig seconden definitief kenbaar heeft gemaakt, verandert niets aan de technische specificatie.

Vier sterren, dus. Eén ster ingehouden niet vanwege het product, maar vanwege de ontdekking dat ik al negenendertig jaar een mes in de keuken heb hangen. Het mes heeft mij nooit teleurgesteld. Het mes heeft mij nooit gevraagd om een banaan van zeventien centimeter. Het mes bestaat gewoon.

Het probleem is niet de slicer. Het probleem ben ik. Ik heb dit product gekocht. Ik heb het twee keer gekocht, want het was een pack van twee.