De Neusdispenser: Een Onderzoek naar Zeep uit het Neusgat

Inleiding: Een Korte Geschiedenis van het Druppelen

In de winter van 1997 bezat ons gezin een badkamerkraan die niet geheel sloot. Mijn vader noemde het druppelen "karakter". Mijn moeder noemde het "de kraan". Het geluid — één druppel per vier komma twee seconden — vormde drie jaar lang het metronoom van ons huishouden, tot een loodgieter het karakter in elf minuten verwijderde. Ik vermeld dit omdat de mensheid sindsdien niet is gestopt met het zoeken naar manieren om vloeistoffen op betekenisvolle wijze uit objecten te laten komen. Die zoektocht heeft nu een voorlopig eindpunt bereikt.

Het onderzoeksobject van deze week: de Zeepdispenser in de vorm van een neus (beige silicone, 140 bij 160 bij 80 millimeter, drie zuignappen plus één schroefgat voor de pessimist). Men vult de neus met douchegel. Men drukt op de neus. De douchegel verlaat het apparaat via het neusgat, in de richting van de wachtende handpalm. Dit is geen metafoor. Dit is het volledige werkingsprincipe, en de fabrikant beschrijft het zonder enige aarzeling als "zowel grappig als origineel", een formulering die wij gedurende dit onderzoek herhaaldelijk op de proef hebben gesteld.

Methodologie

Het apparaat werd op dinsdag 2 juni om 08:41 uur bevestigd aan de tegelwand van de testdouche, op een hoogte van 1,54 meter — neushoogte van de gemiddelde onderzoeker. De drie zuignappen hielden stand. Dit verraste ons, en wij noteren het hier met de terughoudendheid die past bij een resultaat dat het onderzoek eigenlijk niet nodig had.

De eerste activering vond plaats om 08:43 uur. De gel — een doorzichtige blauwe variant, gekozen om redenen die wij achteraf betreuren — verscheen na een druk van gemiddeld 0,8 seconde uit het linkerneusgat en landde correct in de handpalm. Het apparaat functioneert. Wij herhalen dit voor de duidelijkheid, omdat het de kern van ons probleem vormt: het apparaat functioneert.

Technische Specificaties

Veldobservaties

Dennis kwam op woensdag langs om een boormachine terug te brengen. Hij gebruikte de badkamer om 14:32 uur en kwam er om 14:34 uur en 14 seconden weer uit. Hij zei: "Je hebt zeep uit een neus gehaald en het werkte nog ook." Daarna vertrok hij zonder verdere toelichting. Vrijdagavond stuurde hij een bericht met de vraag of het ding ook los verkrijgbaar was, "voor op de zaak". Wij hebben niet geantwoord.

Riet was minder terughoudend. Zij bekeek het apparaat gedurende enkele minuten en verklaarde dat haar buurvrouw Corry in 1989 een zeephouder had in de vorm van een schelp, "en dat was tenminste nog ergens op gebaseerd". Toen wij vroegen waarop precies, antwoordde zij: "de zee". Halverwege de demonstratie drukte zij zelf driemaal op de neus, lachte éénmaal kort, en vroeg of zulke dingen ook bij de Blokker lagen, want Herman wordt in augustus zeventig en "die heeft al alles, behalve dit".

Bas verscheen zaterdagochtend in de deuropening van de badkamer, keek naar de neus aan de muur, keek naar ons, en zei: "Papa gaat het wel?" Hij was binnen vier seconden weer verdwenen. De neus druppelde na.

Bevindingen omtrent de Menselijke Conditie

Uit dit onderzoek volgt een conclusie die verder reikt dan de badkamer. De mens accepteert elk voorwerp, hoe absurd ook, zodra het op betrouwbare wijze zeep afgeeft. Wat wij hygiëne noemen is in werkelijkheid een onderhandeling, en de mens onderhandelt slecht. Wie eenmaal drie dagen zeep uit een neusgat heeft ontvangen, kijkt nooit meer met dezelfde ogen naar een gewone dispenser — die voelt dan plotseling pretentieus, alsof hij iets te verbergen heeft. Dit zegt niets over dispensers. Dit zegt alles over ons.

Conclusie

De Nutteloosheidscore bedraagt 3 van de 5, en wij geven dit cijfer met zichtbare tegenzin. Het product wilde volstrekt zinloos zijn — alles aan het ontwerp wijst daarop — maar het verraadt zichzelf door simpelweg te werken. Acht dagen lang, zonder lekkage, zonder vallen, met een doseersnelheid die onze gewone dispenser aantoonbaar overtreft. Een voorwerp dat zich schaamt voor zijn eigen competentie: dat is wat hier aan de muur hangt.

De werkelijke bevinding is echter dit: wij hebben acht dagen lang, elke ochtend, opnieuw op die neus gedrukt, en geen enkele ochtend hebben wij overwogen hem te verwijderen. Het product werkt prima. Het probleem ben ik.