De Yolococa Vingerhandjes: Een Onderzoek naar de Hand als Drager van Tien Kleinere Handen

Mijn schoonvader heeft veertig jaar bij de gemeente gewerkt, afdeling Groenvoorziening, en in al die jaren heeft hij naar eigen zeggen geen enkele keer gedacht: ik kom handen tekort. Ik moest aan hem denken toen de bezorger op dinsdag om 11:32 uur een doosje van 90 gram afleverde waarin zich, volgens het etiket, tien handen bevonden.

De wetenschap kent een lange traditie van pogingen om het menselijk lichaam uit te breiden. De hamer verlengt de vuist, de bril versterkt het oog, de ladder vervangt de benen die wij niet hebben. De firma Yolococa heeft binnen deze traditie een radicaal nieuwe positie ingenomen: zij breidt de hand niet uit met gereedschap, maar met méér hand. Het pakket bevat tien miniatuurhanden van vinyl — vijf linker en vijf rechter, een onderscheid waarop de fabrikant met aandoenlijke trots wijst, omdat niet iedere aanbieder dit onderscheid maakt — die elk over een vingertop worden geschoven. Het resultaat is een hand die uit tien kleinere handen bestaat. Wat die tien handen vervolgens kunnen vastpakken: niets.

Het onderzoek

Om 14:07 uur schoof ik de eerste hand over mijn rechterwijsvinger. Om 14:09 uur droeg ik er tien. Vervolgens heb ik geprobeerd de normale handelingen van een doordeweekse middag uit te voeren, teneinde het effect van de uitbreiding te kwantificeren. Thee zetten duurde drie minuten en achttien seconden langer dan gebruikelijk, voornamelijk doordat het theezakje viermaal uit mijn greep gleed en eenmaal in de suikerpot belandde. Een deur openen lukt, mits de klink wordt benaderd als een hefboom en niet als een handvat. Typen is uitgesloten: per aanslag raken de kleine handen gemiddeld 2,4 toetsen, een waarde die ik over veertig aanslagen heb gemeten en die opmerkelijk stabiel bleek.

Dennis kwam langs om een boormachine terug te brengen. Hij keek twaalf seconden naar mijn handen en zei: "Dus je hebt betaald om minder te kunnen." Daarna vertrok hij, zonder de boormachine af te geven. Woensdagavond vroeg hij per sms of hij "die handjes" dit weekend mocht lenen, voor een doel dat hij niet nader specificeerde en waar ik niet naar heb durven vragen.

Riet en de geschiedenis van de kleine hand

Mijn schoonmoeder Riet (67) herkende de vingerhandjes onmiddellijk als "die poppetjes van vroeger", waarmee zij doelde op vingerpoppetjes in het algemeen en in het bijzonder op een duif-vingerpop die haar neef Herman in 1989 op de braderie van Wijchen had gewonnen. Herman, zo leerde ik, bewaart die duif nog altijd in de vensterbank, en buurvrouw Corry heeft daar ooit iets van gezegd waar Riet nog steeds niet overheen is. Halverwege dit betoog schoof Riet ongevraagd twee handjes over haar eigen vingers, bewoog deze peinzend op en neer, en weigerde ze bij vertrek terug te geven. Mijn onderzoekspopulatie bestaat sindsdien uit acht exemplaren.

Bas verscheen om 17:40 uur in de deuropening, registreerde de acht handen aan mijn handen, zei "Papa gaat het wel?" en was verdwenen voordat ik een onderbouwd antwoord kon formuleren.

Technische Specificaties

Het materiaal is vinyl, milieuvriendelijk en niet giftig, hetgeen de fabrikant vermeldt alsof consumptie een voor de hand liggend gebruiksscenario is. Lengte per handje: circa 5,5 centimeter. Gewicht totaalpakket: 90 gram. Grijpvermogen: 0 procent. Aantal linkerhanden: vijf. Aantal rechterhanden: vijf, althans bij levering; de actuele verdeling is sinds het bezoek van Riet niet meer vast te stellen. Compatibiliteit: iedere menselijke vinger, alsmede — blijkens een verkennende proef die ik hier verder niet zal toelichten — de meeste wortelgroenten.

Bevindingen

Uit het onderzoek volgt een conclusie die het product overstijgt. Wie tien handen draagt, heeft er feitelijk nul. Daaruit volgt logisch en onontkoombaar dat de mens niet gebaat is bij meer, maar bij minder, en dat alles wat wij aanschaffen om onszelf uit te breiden, ons aantoonbaar kleiner maakt. Deze wet verklaart naar mijn stellige overtuiging vrijwel de gehele westerse consumptiegeschiedenis sinds 1958, alsmede de garage van mijn schoonvader.

Gisteravond om 23:14 uur betrapte ik mijzelf erop dat ik alleen aan de keukentafel zat en met mijn linkerhand een klein, zacht applaus voor mijzelf uitvoerde — vijf kleine handjes die geluidloos klapten voor een man die die dag niets had gepresteerd. Het product functioneert exact zoals beloofd. Het probleem zit niet in de handjes. Het probleem zit in de man die ze om 23:14 uur nog draagt.

Eindoordeel

Vijf sterren op de nutteloosheidsschaal. De Yolococa vingerhandjes dienen geen enkel aanwijsbaar doel, vervangen geen enkele bestaande handeling en voegen aan het menselijk repertoire uitsluitend het vermogen toe om voor zichzelf te applaudisseren. Dat is volstrekte overbodigheid in haar zuiverste vorm, en daarmee, binnen het beoordelingskader van deze redactie, een meesterwerk.