De Potty Putter: Een Onderzoek naar Golf op de Kleinste Green van het Huis

Inleiding: Over de Laatste Stilte

Mijn grootvader keek elke zondagmiddag golf op televisie. Hij noemde het "een wandeling die je zittend kunt volgen", en hij volgde die wandeling met een toewijding die hij verder alleen reserveerde voor het knippen van de heg. Toen hij in 2001 voor het eerst zelf op een green stond, sloeg hij de bal in een vijver, gaf de club terug aan de instructeur en zei dat de televisie het beter deed. Ik vermeld dit omdat de mensheid sindsdien blijft proberen golf te verplaatsen naar locaties waar golf niet om gevraagd heeft. Die expeditie heeft nu haar eindbestemming bereikt: het kleinste kamertje.

Het onderzoeksobject van deze week is de Mikamax Potty Putter, een volwaardige minigolfbaan voor rondom de toiletpot. De set omvat een groene kunstgrasmat die om de voet van het toilet sluit, een inschuifbare putter, twee oefenballen, een hole met vlag en een deurhanger met de tekst "Do Not Disturb". De fabrikant presenteert dit geheel zonder enige zichtbare twijfel als "indoor golf". Wij hebben deze claim veertien dagen lang aan de werkelijkheid getoetst.

Methodologie

De baan werd op donderdag 28 mei om 07:52 uur geïnstalleerd in het gastentoilet, een ruimte van 0,92 bij 1,38 meter. De mat sloot na enig duwen correct om de potvoet. De maximaal haalbare puttafstand bedroeg, gemeten met rolmaat, 0,78 meter. Ter vergelijking: de kortste putt die op de professionele tour als vermeldenswaardig geldt, is ongeveer drie keer zo lang. Wij noteren dit zonder oordeel. Het oordeel kwam later vanzelf.

De eerste officiële testsessie vond plaats om 07:56 uur en duurde twee minuten en zevenenveertig seconden, waarvan één minuut en veertig seconden werd besteed aan het oprapen van de bal, die onder de verwarmingsbuis was gerold. Van de eenentwintig putts in de eerste week gingen er negen in de hole, drie onder de buis, en één — wij kunnen dit niet verklaren en doen ook geen poging — in de toiletborstelhouder.

Technische Specificaties

Veldobservaties

Dennis gebruikte het gastentoilet op zaterdag om 15:09 uur, tijdens het terugbrengen van een slijptol. Hij kwam er om 15:16 uur en 30 seconden weer uit — een verblijfsduur die wij in zijn dossier als ongekend mogen omschrijven. Hij zei: "Er ligt een golfbaan om je wc." Daarna vertrok hij. Dinsdag stuurde hij een bericht met de vraag of de set "toevallig ook in een reisuitvoering" bestond, voor de zaak. Wij hebben het bericht gearchiveerd.

Riet trof de installatie aan tijdens haar wekelijkse bezoek en stond er geruime tijd zwijgend naar te kijken, wat bij haar als alarmerend geldt. Vervolgens verklaarde zij dat haar neef Herman in 1991 een sjoelbak op zolder had "waar ook nooit iemand op sjoelde, maar die kon je tenminste opklappen". Toen wij uitlegden dat men hier al zittend kon sporten, klaarde haar gezicht op. Bij het afscheid vroeg zij, quasi-terloops, of zulke matten ook in "een grotere maat voor een hangtoilet" bestonden, want Corry's badkamer was net verbouwd en "die heeft daar nu zo'n kale hoek".

Bas verscheen op zondagochtend in de deuropening, terwijl ondergetekende geknield het kunstgras gelijk streek. Hij keek naar de putter, naar de vlag, naar zijn vader op de toilettegels. Hij zei: "Papa gaat het wel?" en was verdwenen voordat een antwoord geformuleerd kon worden.

Bevindingen omtrent de Menselijke Conditie

Dit onderzoek dwingt tot een bredere conclusie. Het toilet was de laatste plaats op aarde waar de mens nergens aan hoefde te werken — geen doelen, geen scores, geen verbeterpunten. De Potty Putter bewijst dat de mensheid deze laatste stilte niet heeft kunnen verdragen. Wie een handicap bijhoudt op de plek waar voorheen alleen werd nagedacht over niets, heeft het nadenken over niets definitief afgeschaft. Dit geldt niet alleen voor ondergetekende. Dit geldt voor de gehele beschaving, en wij menen dit te kunnen onderbouwen met één enkele kunstgrasmat.

Conclusie

De Nutteloosheidscore bedraagt 4 van de 5. Eén obscure toepassing werd gevonden — de deurhanger functioneert daadwerkelijk als communicatiemiddel richting huisgenoten — maar die telt niet, want de deurhanger is een accessoire van het accessoire.

De werkelijke bevinding ligt elders. Veertien dagen na installatie bedraagt de gemiddelde verblijfsduur in het gastentoilet vier minuten en twaalf seconden, bijna het drievoudige van de nulmeting. Niemand heeft hierom gevraagd. Niemand heeft dit nodig. En toch werd er gisteren, om 23:40 uur, in pyjama, nog een laatste serie van negen putts afgewerkt omdat het slagingspercentage onder de veertig dreigde te zakken. De mat ligt er nog. De vlag staat fier. Het product werkt naar behoren. Het probleem ben ik.